Blokfluiten veranderen in de loop der tijd. Dit is eigenlijk een waarheid als een koe. Maar heel weinig spelers laten hun instrument regelmatig onderhouden.
Het gevolg is dat de geleidelijke achteruitgang van het instrument pas te laat wordt opgemerkt. Dan is het hout broos geworden of klinkt de doorslaggevende toon niet meer zuiver in het concert.
Het zou vaak helpen om regelmatig kritisch naar het instrument te kijken en te zien of alles er nog goed uitziet.
- Is er aanslag ontstaan in de toongaten?
- Is de windkanaal schoon?
- Ziet de binnenboring er droog uit?
- Voelen de penverbindingen "goed" aan als het instrument in elkaar en uit elkaar wordt gedraaid? Of loopt het vast, kraakt het en wiebelt het?
- Maken de kleppen vervelende geluiden?
- Zijn er scheuren zichtbaar?
Na de visuele controle volgt de muzikale en akoestische test.
- Reageren alle noten betrouwbaar?
- Is de stemming veranderd?
- Is de fluit nog net zo veerkrachtig als vroeger?
- Is het tooncentrum nog groot genoeg? (Kan ik hard en zacht spelen zonder de "mooie" toon te verliezen)
Als je het gevoel hebt "dat was beter", dan is het tijd om het volgende te beslissen:
- Kan ik het werk zelf doen? Wat heb ik nodig om het te doen?
- Laat ik het instrument repareren door een specialist?
Een droge kurk kan en moet natuurlijk meteen worden ingevet met het Kurkvet dat bij de accessoires van elke goede blokfluit zit.
Je kunt de aanslag in de toongaten ook zelf schoonmaken met een zacht schoonmaakstaafje met watten aan de uiteinden. Soms helpen een paar druppels spiritus op de watten om de aanslag los te maken.
Je kunt de aanslag in de toongaten ook zelf schoonmaken met een zacht schoonmaakstaafje met watten aan de uiteinden. Soms helpen een paar druppels spiritus op de watten om de aanslag los te maken.
Voor al het andere werk is het veilige handwerk van een specialist aan te raden. Veel van de instrumenten die we in het Blokfluit sanatorium hebben behandeld, gingen binnen een paar dagen weer naar huis, waar de "patiënt" een warm welkom kreeg.